|
| 13/04/2005 Hagar Qim - Marsascala |
Des morgens is die drilboor er weer. Buiten is het mooi weer, maar er staat een harde wind.
We rijden met de Kalos naar de neolitische tempels van Hagar Qim ten westen van het eiland. We zijn niet alleen. Deze plek is één van de belangrijkste archeologische vindplaatsen van het eiland, en terecht wordt het door vele toeristen bezocht. De tempels - die 3000 jaar voor Christus werden opgetrokken- maken een grote indruk op ons.
In de namiddag zoeken we Marsascala op, een badplaats in het zuidd-oosten van het eiland. We stellen vast dat het er erg rustig is, en erg netjes. Hadden we dit geweten. We raden elke nieuwe bezoeker aan hier een hotelletje te zoeken.
Later trekken we naar Vittoriosa en naar het Fort St. Angelo. Op dit moment beginnen in de honderden kerken van Malta de klokken te luiden wan thet is Witte Donderdag. Alweer zijn we onder de indruk. Het gebeier duurt langer dan een uur.
We bezoeken de vernieuwde jachthaven van de Grand Harbour en zoeken ons een restaurant voor een klassiek toeristenmaal.
|
 |
|
| 14/04/2005 Dingli - St.Peters Pool |
|
We worden wakker zinder drilboor. Het is weer zonnig en er waait een strakke wind. We ontwaken en ontbijten boven op het dakterras.
We zijn van plan een wandeling te maken op het Dingli-plateau, wandeling die we uit onze naslagwerken hebben gehaald.
We nemen de Kalos en starten aan Buskett garden, het enige (kunstmatig met vaak uitheemse bomen aangelegde) bos van Malta. We lopen echter al snel verloren en wanneer drie dreigende loslopende honden ons de weg versperren, keren we terug van waar we gekomen zijn.
|
|
| 15/04/2005 Bugiba |
Na een dagje autotoerisme willen we weer de heerlijke natuur in.
In Lombada da Ponta do Sol gaan we op zoek naar een oude watermolen die wordt gevoed door de oude Levada do Moinho. Deze molen werd in lang vervlogen tijden gebruikt voor het verwerken van suikerriet. Hij werd destijds gebouwd door een Vlaming wiens nog immer fraaie woning momenteel dienst doet als schooltje.
Na wat sukkelen vinden we in de buurt de Levada Nova die ons landinwaarts de Lombo das Terças opvoert.
De Levada Nova brengt ons -over een paadje van 30 centimeter breed- langs overhangde rotsen en diepe ravijnen. Een teveel aan hoogtevrees is hier niet aangeraden. Wellicht is dit de reden waarom we de enigen zijn die dit pad volgen. Het is nochtans helemaal het risico waard. Het landschap is erg Zuid-Amerikaans, overal is klaterend water, roofvogels cirkelen boven de boomtoppen. Een heel eind opwaarts verdwijnen we in een lage tunnel (een zaklamp is echt wel basisuitrusting) en aan het einde hiervan stellen we vast dat de levada een rivier kruist. We trekken onze regenjassen aan en lopen onder de waterval door. Aan het eind van de Levada Nova laten we ons een tiental meter zakken en volgen de Levada do Moinho richting watermolen. Halverwege ontmoeten we een ploeg bouwvakkers die de levada restaureren. Het is een lastig werk. Alle materialen moeten via ingewikkelde touwconstructies naar boven worden gehesen. Na enkel uren staan we terug aan de molen en genieten na van deze prachtige levadawalk.
Uiteraard zakken we weer af naar de zonnige Funchalbaai en genieten daar van onze laatste uren Madeira.
|
 |
|
| 16/04/2005 Qawra - Brussel |
 |
We zijn reeds vroeg in Funchal Airport. Met uitzicht op Las Ilhas Desertas leveren we het huurwagentje in en wachten we op onze vlucht. Via Lissabon gaat het terug naar Brussel.
Daar regent het pijpenstelen.
Maar we troosten ons met dit idee: het is gauw zomer.
|
|
<< terug
|
|
|
|
Brulboei is online sinds 2004. Theme en de basiscode werden ontleend aan Flip.
Gebruik van de teksten is toegelaten mits verwijzing naar deze pagina's
|
|
|
|